Επίθεση στη ναζιστική τρομοκρατία, τον κρατικό και καθημερινό ρατσισμό –
Κατάργηση της Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος

Στις 17 Απρίλη του 2013 θα αρχίσει στο Μόναχο η δίκη εναντίον της Beate Zschäpe μέλους της NSU καθώς και των τεσσάρων υποστηρικτών τους: Ralf Wohlleben, Holger Gerlach, Carsten Schultze und André Eminger.
Γι’ το λόγο αυτό μια ευρεία συμμαχία αντιφασιστικών οργανώσεων και ομάδων καλεί το Σάββατο, στις 13 Απρίλη, σε μια πανγερμανική μαζική διαδήλωση στο Μόναχο.
Το Νοέμβριο του 2011 έγινε γνωστό, πως οι ρατσιστικές και δολοφονικές δράσεις των ναζιστών της NSU (Εθνικοσοσιαλιστική Παρανομία) πραγματοποιούνταν για εφτά συνεχή χρόνια κάτω από τη μύτη των υπηρεσιών ασφαλείας. Δολοφόνησαν δέκα ανθρώπους και διέπραξαν δύο βομβιστικές επιθέσεις. Στον Τύπο καθιερώθηκε ο όρος „Döner-Morde“ και η ειδική επιτροπή για τη διαλεύκανση των εγκλημάτων ονομάστηκε «Βόσπορος». Με αυτό τον τρόπο η αστυνομία είχε αποκλείσει από την αρχή και συμβολικά την πιθανότητα τα κίνητρα των δολοφονιών να είναι ρατσιστικά, αντιμετώπισε τα θύματα ως ενόχους και πραγματοποίησε τις έρευνές της στα πλαίσια της «εγκληματικότητας των αλλοδαπών».
Κατά τη διάρκεια των ρατσιστικών αυτών ερευνών οι αρχές ασφαλείας παρακολουθούσαν τις οικογένειες, τους συγγενείς και το στενό περιβάλλον των θυμάτων για χρόνια πολύ στενά και τους εξέταζαν εξονυχιστικά. Εξαιτίας των ανυπόστατων αυτών υποψιών εναντίον του οικογενειακού κύκλου των θυμάτων καταστράφηκε ο κοινωνικός ιστός και η ζωή πολλών ανθρώπων. Ο ρατσισμός των υπηρεσιών και της κοινής γνώμης εμπόδισε διπλά την διαλεύκανση των δολοφονιών: Ενώ οι ενδείξεις για το ρατσιστικό τους υπόβαθρο παραγκωνίζονταν και δεν αξιολογούνταν όπως έπρεπε, η θέση της αστυνομίας και της κοινής γνώμης, πως οι μετανάστες έμποροι ήταν μπλεγμένοι σε μαφιόζικα δίκτυα, παρουσιάστηκε ως προφανής και έτσι περιττεύαν άλλες διευκρινίσεις.
Πέντε από τις δέκα δολοφονίες της NSU διαπράχτηκαν στη Βαυαρία, δύο από αυτές στο Μόναχο. Ήδη από τη δεκαετία του ’90 υπήρχαν στενές σχέσεις ανάμεσα στην βαυαρική νεοναζιστική σκηνή και την „Thüringer Heimatschutz“ (Προστασία της Πατρίδας της Θουριγγίας) όπου ήταν οργανωμένοι οι κύριοι δράστες της NSU, πριν περάσουν στην παρανομία. Οι Böhnhardt και Mundlos είχαν πάρει μέρος σε διάφορες συναντήσεις και εκδηλώσεις της σκηνής στη Βαυαρία. Μερικοί από τους πιο σημαντικούς υποστηρικτές της NSU ζούσαν και ζουν ακόμη στη Βαυαρία, όπως η Mandy Struck, την ταυτότητα της οποίας υιοθέτησε η Beate Zschäpe στην παρανομία. Οι Tino Brandt και Kai Dalek ήταν και αυτοί μυστικοί πράκτορες της Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος και υπεύθυνοι για τη σύνδεση μεταξύ των ναζιστικών σκηνών της Θουριγγίας και της Βαυαρίας.

«Η Γερμανία έχει ένα μεγάλο πρόβλημα ρατσισμού»

Η δομική σχέση της ναζιστικής τρομοκρατίας με τον κρατικό και καθημερινό ρατσισμό στην πολιτική, την κοινωνία και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης εκδηλώθηκε στην ουσιαστική κατάργηση του θεμελιώδους δικαιώματος του ασύλου μετά τα πογκρόμ στις αρχές της δεκαετίας του ’90 όπως και σήμερα στην καμπάνια ενάντια στο Ισλάμ: Ο ρατσισμός είναι βαθιά ριζωμένος στο κέντρο της κοινωνίας. Το γεγονός ότι ακόμη και μετά από όλες αυτές τις δολοφονίες τίποτα βασικό δεν άλλαξε στη συνείδηση των ανθρώπων, δείχνουν ξεκάθαρα τα εξής παραδείγματα: Είκοσι χρόνια μετά το πογρόμ στο Rostock-Lichtenhagen οι πρόσφυγες αγωνίζονται ακόμα για στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα στη Γερμανία, οι Ρομά στιγματίζονται και απελαύνονται σε χώρες όπου δεν έχουν κανένα μέλλον. Μετανάστες και μετανάστριες που μένουν χρόνια στη Γερμανία δυσφημίζονται, απειλούνται, γίνονται στόχοι επίθεσης και ποινικοποιούνται.

Η υποβάθμιση της σημασίας και η συγκάλυψη του ρατσισμού και της ναζιστικής τρομοκρατίας έχει παράδοση σε αυτή τη χώρα. Η ακροδεξιά και ρατσιστική βία και δολοφονίες έχουν μία τραγική συνέχεια στη Γερμανία. Τα ίχνη του αίματος ξεκινούν από την επίθεση στο Oktoberfest που ακόμη δεν έχει διαλευκανθεί, τις ρατσιστικές επιθέσεις και τα πογκρόμ σε Rostock, Mölln, Solingen και Hoyerswerda, τις 200 σχεδόν δολοφονίες μεταναστών, αστέγων, πανκς και αντιφασιστών που έγιναν από το 1989 και φτάνουν στις δολοφονίες της NSU.

Το Μόναχο έγινε ήδη πολλές φορές σκηνικό για την νεοναζιστική τρομοκρατία: Στη μέχρι τώρα μεγαλύτερη φασιστική επίθεση στην Ο.Δ.Γ. που πραγματοποίησε ένας εγκληματίας από τον κύκλο της οργάνωσης Wehrsportgruppe Hoffmann, και η οποία έγινε στο Oktoberfest το 1980, σκοτώθηκαν 13 άνθρωποι και άλλοι 200 τραυματίστηκαν πολλοί εκ των οποίων σοβαρά. Το 1981 νεοναζί που βρισκόταν καθ’οδόν για μια ληστεία τράπεζας αντάλλαξαν πυροβολισμούς με την αστυνομία στο Μόναχο κατά την οποία σκοτώθηκαν δύο από αυτούς. Το 1984 νεοναζί της ομάδας Ludwig έβαλαν φωτιά σε ένα μαγαζί στην Schillerstrasse με αποτέλεσμα το θάνατο ενός ανθρώπου. Το 2003 νεοναζί της ομάδας Kameradschaft Süd προμηθεύτηκαν όπλα και εκρηκτικό υλικό με σκοπό μεταξύ άλλων να πραγματοποιήσουν τρομοκρατική επίθεση κατά την τελετή θεμελίωσης του νέου κέντρου της εβραϊκής κοινότητας.
Από τότε που έγινε γνωστή η σειρά των δολοφονιών της NSU αποκαλύπτεται μια τρομερή πολιτική συγκάλυψης: Πολλοί σχετικοί με το θέμα φάκελοι είτε κρατούνται μυστικοί είτε καταστρέφονται! Στις εξεταστικές επιτροπές κάποιοι σιωπούν επίμονα ή και ψεύδονται. Ελάχιστες και κυρίως πολύ καθυστερημένες οι παραιτήσεις των υπευθύνων. Η διαλεύκανση του ρόλου των μυστικών υπηρεσιών και της αστυνομίας δεν γίνεται σε καμιά περίπτωση με συνέπεια και διαφάνεια. Αντί να βγάλουν οι υπεύθυνοι πολιτικοί σοβαρά πολιτικά συμπεράσματα ενάντια στον ρατσισμό και στη σκανδαλώδη υποστήριξη που πρόσφεραν συνεργάτες της (βαυαρικής) Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος στο στήσιμο των δικτύων των νεοναζί, επιμένουν να μιλάνε για μεμονωμένα λάθη.

Το δεξιό φρόνημα έχει όμως ιστορία στην Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος: Ιδρυμένη το 1950 και με συνεργάτες της πρώην ναζί φρόντιζε να κλείνονται πάλι στις φυλακές οι άνθρωποι που αντιστάθηκαν στο ναζιστικό καθεστώς. Τη δεκαετία του ’60 καταστέλλει το φοιτητικό κίνημα και τις δεκαετίες του ’70 και ’80 συλλέγει τα στοιχεία για την απαγόρευση άσκησης του επαγγέλματος για πολλούς αριστερούς ακτιβιστές. Πριν από εννιά χρόνια απέτυχε να περάσει ένα σχέδιο νόμου για την απαγόρευση της NPD, καθώς στο κόμμα αυτό είχαν προωθηθεί μέχρι τις ανώτερες ηγετικές θέσεις του κόμματος άτομα και πράκτορες της Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος. Ακόμη και στο στενό περιβάλλον της NSU ανήκουν άνθρωποι της Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος και της αστυνομίας.

Γι’ αυτό η μόνη ορθή συνέπεια για την έξοδο από την διαπλοκή των υπηρεσιών είναι: Κατάργηση της Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος!
Πρέπει να αποτρέψουμε την κυβέρνηση να χρησιμοποιήσει έτσι την υπόθεση των δολοφονιών της NSU, ώστε να αναβαθμίσει και να εξοπλίσει παραπάνω τις υπηρεσίες ασφαλείας, καθώς αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα να ακυρωθεί μια από τις αρχές της μεταφασιστικής Γερμανίας, ο διαχωρισμός των μυστικών υπηρεσιών και της αστυνομίας.

Εκφράζουμε τη λύπη μας και τη συμπαράστασή μας στα θύματα και τις οικογένειες των θυμάτων της τρομοκρατίας των νεοναζί της NSU. Δεν ήταν μόνο θύματα του επιθετικού ρατσισμού της NSU αλλά στη συνέχεια και της ρατσιστικής μεθόδου έρευνας της αστυνομίας από την οποία τυραννήθηκαν.

Μαζί πρέπει να αγωνιστούμε ενάντια στο ρατσισμό στην κοινωνία, την πολιτική και τους θεσμούς!

Αποζημιώσεις για τις ρατσιστικές και δυσφημιστικές έρευνες της αστυνομίας!

Άμεση και πλήρης διαλεύκανση της διαπλοκής των μυστικών υπηρεσιών και των αστυνομικών αρχών!

Κατάργηση της Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος!

Νέες έρευνες για την εξιχνίαση της τρομοκρατικής επίθεσης του 1980 στο Μόναχο!

Κατάργηση όλων των ρατσιστικών νόμων – Κανένας άνθρωπος δεν είναι παράνομος!

Για μια κοινωνία αλληλεγγύης χωρίς ρατσισμό!